BlinfoTec |
In 1957, twee dagen na mijn zevende verjaardag, en dertien jaar na de atoom bom op Hiroshima, lanceerde Rusland Spoetnik 1, en opende daarmee de ruimte race. Dat je daar het Internet aan te danken hebt, is minder bekend.
Amerika schrok wakker uit z'n overwinnings roes, en riep bliksem snel ARPA, het Advanced Research Project Agency, in het leven. Deze denk tank, resorterend onder het ministerie van defensie, werd een verzamel plaats van top wetenschappers, die de opgelopen achterstand op technologisch gebied moesten inlopen. ARPA zou zich bezig gaan houden met ruimtevaart, (het was de voorloper van NASA), en defensie technologie. Omdat computers een steeds belangrijker rol speelden bij de opslag van gegevens, ontstond bij de medewerkers van ARPA al snel het inzicht, dat een gecentraliseerde data opslag kwetsbaar was. Verspreiding van data over meerdere computers zou het risico van data verlies aanzienlijk verminderen.
In 1961 introduceerde het Amerikaanse bedrijf International Business Machines, (IBM), een programma, dat het voor computers mogelijk maakte, van elkaars hardware gebruik te maken. Het maken van een netwerk kwam nu binnen bereik. Een jaar later startte ARPA een project, met aan het hoofd John Licklider, die kort tevoren een futuristisch rapport had geschreven over een galactisch netwerk van computers, waarbinnen data toegankelijk zou zijn voor alle op het netwerk aangesloten computers. Leonard Klienrock hield zich rond die tijd bezig met een manier, om data in pakketjes te verdelen, en die data dan te versturen naar een computer, die van die pakketjes weer een geheel maakte. Al deze ontwikkelingen hadden tot gevolg, dat ARPA in December 1969 vier computers aan elkaar had geknoopt, die met elkaar konden praten, het begin van het ARPAnet.
Het eerste emailtje wordt in 1971 via ARPAnet verstuurd, en in 1972 wordt het project aan het publiek getoond, door computers uit meer dan 40 verschillende locaties met elkaar te verbinden. Dit wekt grote wetenschappelijke belangstelling op, zodat in 1974 het Transmission control Protocol/ Internet Protocol, (TCP/IP), tot stand komt. Via TCP/IP is het mogelijk, om meerdere netwerken aan elkaar te koppelen. De computer binnen een netwerk, die de data herbergt, en tevens verantwoordelijk is voor het in en uitpakken van de data pakketjes, heet nu 'host', (spreek uit als: hoost), en communiceert met de host van een ander netwerk, zodat de data van het ene netwerk voor de gebruikers van het andere netwerk toegankelijk wordt. Het Internet is geboren.
In 1977 brengen Steve Jobs and Steve Wozniak de eerste personal computer ter wereld, de Apple. Hiermee komt de computer binnen het bereik van de consument. De commercie, die tot dan computers als speeltje van wetenschappers had afgedaan, begint belangstelling te krijgen. Alle ingredienten zijn nu voorhanden.
In 1982 wordt ARPA ontheven van zijn defensie taken, en zal een steeds kleinere rol spelen in de verdere ontwikkeling van het Internet. In hetzelfde jaar, komt in Europa het eerste interlokale netwerk op gang, met Engeland, Zweden, en, jawel, Nederland als voortrekkers. De intercontinentale telefoon verbindingen zijn verbeterd, en in 1984 telt het netwerk 1000 hosts, en groeit explosief. Twee jaren later zijn het er 5000, en in 1989 wordt de honderd duizend gehaald.
Steeds meer netwerken ontstaan, en verbinden zich met het Internet. Domein namen moeten orde brengen in de chaos, en .com, .net, en .org zien het daglicht. Toch wordt het Internet nog voornamelijk gebruikt voor het verzenden van email, en het uitwisselen van documenten met wetenschappelijke informatie. In 1990 telt het Internet driehonderd duizend hosts.
Alhoewel 'gisteren' ook al geschiedenis is, is het verstandig, om dit overzicht in 1990 af te sluiten. Dit jaar kan gezien worden als een mijlpaal in de ontwikkeling van het Internet. De ontwikkelingen vanaf 1990 tot heden worden behandeld in het hoofdstuk Het Wereld Wijde Web.
Om je nieuwsgierigheid te bevredigen, in Januari 2001 bedraagt het aantal hosts 110 miljoen, en zijn er 30 miljoen websites geteld.