BlinfoTec |
(Door Paul Erkens)
Klik op skip tekst om meteen naar de links te gaan, of druk op 'x'.
Een ouderwetse audio cd waar 74 minuten geluid op past, is 750 megabyte aan data. Dat klinkt vreemd, want op een recordable cd staat geschreven dat er maar 650 MB aan data op past en geen 750 MB. Toch is het waar. Als je een audio cd maakt, dan mag er meer data op dan wanneer je er een data cd van maakt. Die 650 MB geldt voor data, maar er mag 750 MB aan audio op.
Dat komt omdat een cd speler in het algemeen genomen erg foutgevoelig is. Als er geen foutcontrole zou zijn ingebouwd, dan zou je in een audio cd voortdurend allerlei digitale tikjes en overslagjes horen. Een data cd zou echter niet eens als zodanig gebruikt kunnen worden. Zonder foutcorrectie op de cd, zou er namelijk op de honderd bytes minstens 1 keertje iets fout gaan, waardoor het originele gebrande bestand gemiddeld elke 100 bytes wel een foutje zou bevatten. En dat kan natuurlijk nooit de bedoeling van een opslag medium zijn.
Om dat toch goed te krijgen, gebruiken ze op de cd iets dat lijkt op crc: Cyclic Redundancy Check. Hoe het werkt voert nu te ver, maar het gaat erom, dat je op 100 procent aan data, ongeveer 5 procent extra data toe voegt. Die extra data is ervoor, om de originele gegevens terug te kunnen rekenen bij geval er een paar bytes achter elkaar onleesbaar zijn op de cd. Die foutcorrectie is er niet voor niets, want zeker met audio cd's is de cd speler voortdurend aan het gissen, terugrekenen en interpoleren, om te zorgen dat het originele signaal zo onbeschadigd mogelijk uit de D-A converter komt, ondanks de vele leesfouten uit de cd. Dankzij het feit dat ons oor niet tot op de sample nauwkeurig kan horen, is het dus mogelijk een "ongeveer" signaal terug te geven in plaats van exact. En dat gebeurt ook. De audio cd speler laat in theorie dus steeds een ander signaal horen als je hetzelfde liedje af speelt. Dat signaal is telkens anders, omdat de leesfouten op de cd gezien worden door de speler. De foutcorrectie daarvan is zo gemaakt, dat de speler wel ongeveer kan gissen wat het origineel geweest is, maar niet precies. Zou je dat wel precies willen hebben, dan zou er meer crc data aan de audio moeten worden toegevoegd. en dan zou er op een audio cd geen 750, maar 650 megabyte aan gegevens passen; Net zo veel als op een data cd. Philips heeft ervoor gekozen dit niet te doen, omdat het interpolatie- en foutherstellingsgedrag van een cd speler voor iedereen onhoorbaar is.
Bij data zoals computerprogramma's echter, mag op een cd nooit een bitje afwijken. Gebeurt dat toch, dan krijgt de processor foute instructies en loopt je computer vast. Daarom is er meer extra crc data nodig op de data cd, om te zorgen dat de gegevens de je erop zet, ook tot op het bit nauwkeurig terug gelezen zullen worden. Die ruimte gaat domweg van je opslag capaciteit van de cd af. Een data cd bevat in feite dus even veel gegevens als een audio cd, alleen ben je bij data cd's 100 megabyte kwijt aan foutcorrectie.