BlinfoTec |
Klik op skip tekst om meteen naar de links te gaan, of druk op 'x'.
Wil je weten wat een weblog is? Een weblog, ook wel 'blog' genoemd, is een omgekeerd gastenboek. Een gastenboek op z'n kop. Weblogs en gastenboeken hebben veel overeenkomsten, maar zijn toch elkaars tegenovergestelde.
Zowel bij het weblog als bij het gastenboek gaat het om de tekst, de berichten. Een weblog ziet er dan ook meestal niet uit. Hetzelfde geldt voor het gastenboek. Een hoop tekst, en dan heb je het wel gehad. Een andere overeenkomst is, dat je geen computerdeskundige hoeft te zijn om iets in een weblog of gastenboek te publiceren. Klikken, tikken en je publicatie staat op het web. Waarom is een weblog dan een omgekeerd gastenboek?
In een gastenboek wordt geschreven door anderen, door de bezoekers van de website met het gastenboek. De eigenaar van het gastenboek kan daar dan op reageren. Zoiets als: "Hartstikke goeie site, ga zo door! Grietje". En daar dan onder: "Bedankt, Hans". Een heks mag zich daar ook nog mee bemoeien, maar meestal gebeurt dat niet. Een gastenboek is dus de digitale versie van het poezie-album. "Bananen zijn geel en appels zijn groen, en ik hoop, als je dit leest, dat je barst van de poen, Joop". Jeweetwel, Joop, die vijftien jaar later met je probeerde aan te pappen, maar dankzij het poezie-album wist je dat het hem om je centen ging.
Bij het weblog gaat het omgekeerd. De eigenaar van het weblog schrijft daar zelf in. En hoopt dan daar al dan niet reacties op te krijgen. Een weblogger kruipt dus in de huid van de dorpsomroeper, de journalist. En omdat de weblogger geen verstand van websites heeft gebruikt hij of zij publicatiesoftware, waarmee je makkelijk en snel een berichtje op het blog kan zetten.
Geef sommige mensen een auto, en ze wanen zich Michael Schumacher. Geef ze een weblog, en ze denken dat ze Gerard Reve heten. Die tweede waan is beduidend minder gevaarlijk, maar levert af en toe toch wel kromme tenen op. Niet iedereen maakt iedere dag iets mee dat de moeite van het verhalen waard is, maar het weblog dwingt tot pukblicatie, iedere dag weer. Hoe komt dat?
Dat komt, omdat een weblog de digitale versie van het dagboek is. "Maandag. Lief dagboek, vandaag weer niets meegemaakt. En zolang ik me hier zo met jou opsluit zal dat wel zo blijven ook". "Dinsdag. Lief dagboek, vandaag leek op maandag...". Maar het komt ook door dat oranje plaatje, dat onderaan de meeste weblogs staat. Daar kan je lezen: "XML, RSS feed". Dat betekent, dat iedere letter die je publiceert niet alleen op je blog verschijnt, maar ook nog eens beschikbaar komt in al die zogenaamde "feedreaders", die nieuwsgierigen op hun computers hebben geinstalleerd. Een feedreader is een stukje software, dat onafgebroken RSS feeds, en dus ook weblogs, in de gaten houdt, en alarm slaat als er op zo'n RSS feed iets verandert. En zeg nu zelf, als je weet dat de halve wereld je op de vingers kijkt, dan is het moeilijk om eens een dagje over te slaan.
Die RSS feed krijg je vaak ongevraagd meegeleverd bij de weblogsoftware. Vaak hebben weblog-publicisten er geen idee van, dat hun schrijfsels als het ware worden uitgezonden over het web. Dat iedereen met een feedreader constant in verbinding kan staan met je weblog. En zelfs jouw weblog op een andere website kan her-genereren, zonder daar iets voor te hoeven doen. Dat zoiets kan is zeker handig als het om een nieuwsfeed van het NOS journaal gaat. Maar als je je weblog liever voor de eigen kring wilt behouden, verwijder dan maar snelhet XML plaatje en het bijbehorende .xml bestand. Dat plaatje geeft namelijk aan, dat je geen bezwaar hebt tegen her-publicatie.
Ben je daarentegen overtuigd van je literaire gaven, dan is het weblog met de RSS feed natuurlijk de mmoiste en goedkoopste manier om je pennevruchten aan de man te brengen, en zijn naam en faam nog maar een bandbreedte verwijderd.